тактира несв.

тактира (несв.)

Повторно со твоите игри! – го гали, додека помалото внуче му забива клинец во ногата – те обожувам поради внуче му тактира со ударите на чеканот.
„Или“ од Александар Прокопиев (1987)
Тој го препознал, и веднаш отишол кај неа, и застанал покрај клавирот, тактирајќи и давајќи предлози во врска со изведбата, со што ја поправил својата поранешна грубост.
„Бетовен“ од Џорџ Александер Фишер (превод Јана Андреевска) (1905)